เทคนิคการสเก็ตช์คนอันนี้น่าสนใจครับ เคยมั้ยเวลาที่เราสเก็ตช์ภาพอะไรสักภาพแล้วคนก็เดินกันขวักไขว่ไปมาไม่อยู่กับที่ พอเงยหน้าขึ้นมาก็ เอ้า! เดินไปไหนแล้วเนี่ยะ?! เทคนิคนี้เป็นของคุณ Suhita Shirodkar สเก็ตช์เชอร์ชื่อดังเจ้าของเว็บไซต์ sketchaway.wordpress.com
“May the force be with you! ขอพลังจงสถิตอยู่กับตัวท่าน! ไป!! ออกไปไถนาได้แล้ว!!” อาจารย์เบนตะหวาด “ข้าไม่ใช่ควายนะอาจารย์! ถึงจะออกเสียงใกล้เคียงกันแต่ข้าคือเจได! เจไดๆๆๆ ไม่ใช่ควาย!!” นี่คือคำพูดสุดท้ายที่ผมได้พูดกับอาจารย์ก่อนที่จะออกเดินทางข้
ผมทราบครับว่าถึงผมจะนอกใจน้องโมลไปหลายครั้งรายคราวกับสมุดยี่ห้ออื่นๆ แต่สุดท้ายผมก็ไม่อาจตัดใจให้ไกลจากน้องโมลได้เสียที ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะความงามที่สุดแสนจะคลาสสิค ความประณีตในทุกรายละเอียดของตัวเล่มและเรื่องราวอันน่าหลงใหลที่เมื่อหยิบสมุดขึ้นมาครั้งใดก็ชวนให้นึกถึงอยู
เรื่องของเรื่องก็คือว่าเพื่อนผมคนนึงซึ่งผมคิดว่าเป็นชายแท้ 100% (คิดว่านะ) เขามักจะทวิตรูปปากกาลามี่หรือทวิตรูปหมึกที่เขาใช้ จริงๆ มันก็ไม่อะไรเป็นเรื่องราวสลักสำคัญอะไรหรอกนะครับถ้ามันจะเป็นลามี่และหมึกสีทั่วๆ ไป หากแต่มันเป็นสีชมพู
หากคุณผู้อ่านยังคงจำกันได้…บล็อกตอนแรกเริ่มที่สุดที่ทำให้ผมกับคุณได้รู้จักกันนั้นจะเป็นตอนไหนไปไม่ได้เลยถ้าไม่ใช่ตอน ตกหลุมรัก Lamy Safari “Friendship” Limited Edition และในบล็อกตอนนั้นเองที่ผมได้มีการพูดถึงลามี่ด้ามนึง ลามี่ด้ามนี้แหละที่ถื